WELKOM OP DE SITE VAN HISTORISCH BLOKKER

 
Blokker Blokkerdag Home Lidmaatschap Publicaties
 

EMIGRANTEN

Voor de pagina emigranten zijn we op zoek naar:

  • Oud fotomateriaal

  • Recent fotomateriaal

  • Wanneer bent u geëmigreerd?

  • Hoe oud was u toen?

  • Gingen er familieleden mee?

  • Waarom bent u geëmigreerd?

  • Waar naar toe?

  • Wat bent u daar gaan doen?

  • Waar woonde u in Blokker?

  • Waar werkte u in Blokker?

  • Graag aangeven of u uw emailadres wel of niet op deze pagina wilt hebben zodat andere (geëmigreerde) Blokkerders contact met u kunnen zoeken.

Het is 55 jaar geleden dat ik uit Blokker vertrok naar Canada. 

Vader Jaap dacht dat ik wel weer terug naar Nederland zou komen maar hij had het verkeerd.

In Ontario aangekomen werkte ik eerst bij een aardappelkweker en daarna bij een tabakbedrijf. Uiteindelijk kwam ik in the Niagariaregion waar fruit word geteeld.

Na anderhalf jaar in Ontario ben ik verhuisd naar de andere kant van Canada, Britisch Columbia.

 In 1954 vroeg Riet Jong uit de Bangert om met mij een carrier op te bouwen in canada. Zij heeft ja gezegd en wij zijn getrouwd in Dec 1954. Het werken op de houtfabriek werd mij zat en na 6 jaar we kochten een fruitbedrijf in de Creston Vally. Na 5 jaar appels zijn wij overgegaan naar broeikassen met als hoofdgewas tomaten en komkommers.

De producten werden verkocht aan een grote supermarkt.

De kinderen waren een grote hulp. Het was een goed bedrijf. In1992 hebben wij het verkocht en wij zijn nu gerentenierd.

Ik ben nog een echte  Blokkerder en ik kijk uit naar het Bangertboek.

Groeten Cor enRiet Groot

c,groot@shaw.ca

Brent (IJs) Groot (5-4-1934) bagroot@shaw.ca

IJs (Brent) Groot met zijn overleden vrouw Mary Bot en kinderen. (foto Piet Wagenaar)
 

Brent werd geboren op de Lageweg en is vandaar uit naar Westerblokker 134a verhuisd. Hij zat op St Jozefschool, bij de zusters.

Brent heeft o.a. gewerkt bij Ome Cor Neefjes en Jan van der Deure op de Holenweg. Daarna anderhalf jaar in dienst in 1954-55.

Na zijn dienst werkte Brent op de veiling in Zwaag en daar kwam hij in contact met Joop Brandt en Piet Annes en kwam hij in de vrachtwagens terecht.

Hij reed bij de Gebroeders Dudink en bij Piet Wagenaar (koeien) en op het vleeswagentje naar Brussel met geslachte lammeren voor Niek Zwier en bij Jan de Jong. Brent reed regelmatig naar Parijs en Duitsland en Belgie.

Hij heeft ook gewerkt bij Dick Wit en bij Ome Klaas Broers (koemest en suikerbieten).

In 1964 vertrok Brent naar Canada om er te trouwen. Hij heeft toen zijn eerste huis gebouwd en werkte bij Kodest Contracting Konst Derksen en Stam.

Daarna is Brent in motorfietsen en smalle motoren gegaan en heeft 20 jaar gewerkt als monteur in een benzinestation met garages voor reparatie en 3 jaar als een elektricien

Brent is nu gepensioneerd en woont op Vancouver Island. Daar is het wel mooier dan  in Smithers met lange en koude winters.

 

Brent schrijft: "Hier is het klimaat net als in Blokker. Ik woon vlak bij de Pacific Oceaan, 5 Minuten lopen. Na 12 jaar alleen geweest te zijn ben ik nu weer getrouwd.

Ik heb 2  jongens: 38 en 40 jaar oud. Ze zZijn allebei chauffeur. Mike, de jongste rijdt naar de mijnen en is iedere avond thuis want hij heeft een familie met 5 kinderen.

Een meisje van 16 en een jongen van 8 en een drieling (jongen en twee meisjes) van 4 jaar. De oudste rijdt door het westen van Canada tussen Alaska en California en Las Vegas.Hij rijd de lange afstand. Nu dat ik niet meer doe, doe ik vrijwilligerswerk en speel in een (mond)harmonicaband. Wij spelen allemaal heel erge oude liedjes en spelen het meeste voor de ouden van dagen. Ze speelden ook op de wereld tentoonstelling in Vancouver. Ik niet want toen was ik nog in Smithers. Ik hoop dat dit voldoende is en een beetje doorgeeft hoe wij hier leven en wonen".

Groeten uit Duncan.

 
De kleinkinderen Makenna, Shelby en Jared.
Links: huis in aanbouw. Rechts: huis klaar.
Rechts: Hier wonen wij sinds Kerstmis 2005.

Links: december 2006.
Met de Volvo aan de Franse grens.
Links: kermis in Schellinkhout
Voor de veiling. De laatste dag voor Cor Bot.
Joop met de Krupp en IJs met de Mercedes vol Frans bloemkool.
Bloemkool laden aan de Franse grens
1956. Cor Bot en Kees Groot bij een bollenplanter.
1957. Joop Brandt en IJs Groot met de Borgward aan de Franse grens.
IJs op de terugweg van Brussel naar Blokker (net wakker).
Een foto van Cor Bot  die op een zondag bij het door ons opgeknapte tankstation langs kwam voor een praatje. Met deze foto, die ik maakte voor Chevron, won ik de eerste prijs.

 

Cor Bot (overleden). Emailadres van zijn zoon Kees:  kcbot@live.com     

 

Links:Cor Bot in Smithers Canada.

 

Boven: Cor Bot tijdens

ringsteken in Blokker.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Links: boerderij de "Ouwe taaie".

De foto werd ons vanuit Canada gemaild door Kees Bot Cz.

 

Eind jaren twintig wilde de jonge Blokkerder Cor Bot cowboy worden en naar het Wilde Westen verhuizen. Door de slechte tijden en toewijding aan zijn moeder, die weduwe was geworden, gingen de jaren voorbij en werkte hij op de familieboerderij en bij andere boeren in de omgeving.

Rond zijn 25ste kocht Cor een transportbedrijfje en sleepte hij alles wat hij in handen kon krijgen door de hele provincie.

In 1937 trouwde hij met Alie Komen, de zus van zijn boezemvriend. Met hun eerste twee kinderen woonden ze tevreden in het oude schoolgebouwtje. Toen het gezin zich verder uitbreidde kochten ze een oude historische boerderij van 300 jaar oud met de fraaie naam: “Ouwe taaie”. In dit huis hebben de Botjes vele jaren gelukkig gewoond.

In de oorlog werd het leven moeilijker en gevaarlijker.

De paarden en/of wagens werden in beslag genomen door de ondergrondse of de Duitsers. De deuren van de hooischuur bleven echter altijd open om joden en vluchtelingen te herbergen. Toen de oorlog afgelopen was wilde Cor verder met zijn transportbedrijf. Het was armoe troef (hij had inmiddels 8 kinderen) maar met veel en hard werken wist hij een van de eerste splinternieuwe International trucks te kopen.

In 1957 emigreerde Kees, de oudste zoon, naar Smithers BC in Canada. Cor zag dit als een kans zijn jeugddroom waar te maken en hij stortte zich met vrouw en kinderen in het grote avontuur. Ze voeren 8 dagen op de “Grote Beer” naar Halifax en nog eens 7 dagen in de trein dwars door Canada naar Smithers. Cor bouwde daar een schuur voor zijn kippen die eieren produceerden voor de wijde omtrek. Reeds dik in de 70 stopte Cor met zijn kippen en werd de schuur een plek voor zijn hobby: paarden en alles wat bij paarden hoorde.

Hij restaureerde oude wagentjes en er was geen optocht in de buurt waar Cor niet meereed met zijn paard en wagen, en altijd gekleed als cowboy, met een grote vilthoed, veterdas en laarzen.

Cor stierf op 88 jarige leeftijd. Een legende in Blokker en zijn zo geliefde Smithers was niet meer.